در بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بهار آزادی ! یکی دیگر از حقوق محروم شده برای زنان ، قانون عجیب و غریب ممنوعیت ورود زنان به استادیومهای ورزشی است ! در میان قشر عظیم زنان ایرانی که نیمی از جمعیت ایران را تشکیل می دهند بسیار نام آوران و قهرمانان ملی و حتی قهرمانان جهانی و آسیایی حضور دارند و این یعنی نه تنها زنان ما به آن درجه از فهم و بینش ورزشی رسیده اند بلکه در بسیاری از مراحل از مردان نیز پیشی گرفته اند پس جای بسیار تعجب دارد که چراباید این قشر فعال در عرصه ورزش که افتخارات بسیاری هم برای کشور تا به حال آورده اند از حضور در استادیومهای ورزشی محروم بشوند ؟
تعدادی از دوستان و بلاگر ها و فعالان حقوق زنان تصمیم گرفته اند تا این حصار را بشکنند و تلاش کنند تا زنان ما نه از تلویزیون که آنرا مثل مردان از استادیوم تماشا کنند .
امید و شروین و پرستو دوکوهکی و بسیاری دیگر در حرکتی زیبا و مدنی تصمیم دارند روز ۱۰ اسفندماه ( در آستانه هشتم مارس - روز جهانی زن ) جهت تماشای بازی تیم ملی ایران و تیم کاستاریکا به استادیوم صدهزار نفری آزادی بروند ... در جمع آنها تعدادی از بازیکنان تیم ملی فوتبال زنان ایران و نام آوران ورزشکار زن دیگری نیز حضور خواهند داشت که همراه با دیگر زنان خواستار حضور در استادیوم هستند . از همه دوستان بلاگر و فعال حقوق بشر در خواست می کنم این دوستان را یاری کنند .
روایت تصویری ازاولین تلاش زنان برای حضور در استادیوم آزادی در بیست خرداد۸۴ پس از جنگ و کشمکش بسیار.
ماجرا از اینجا شروع می شود: " ما نیم دیگر هم حق دیدن داریم !
حدود سی زن و دختر جوان با بستن سربند و نوارهای قرمزرنگی به پاهایشان، جلوی در غربی ورزشگاه آزادی جمع شدند تا حق مسلم شان را در ورود به استادیوم آزادی به دست آورند.
مامور نیروی انتظامی، اسپری به دست به استقبال شان می رود
کم کم اعتراض ها جدی تر می شود و آنها جلوی در ورودی اصلی می نشینند و مانع ورود ماشین ها به داخل ورزشگاه می شوند
هنگام عبور اتوبوس حامل ورزشکاران بحرینی به داخل ورزشگاه اعتراض ها بالا می گیرد و برخوردی بین بچه ها و مامورها به وجود می آید
متاسفانه پای یکی از آنها می شکند
شادی صدر به عنوان نماینده زنان با مسوول حراست صحبت می کند و قرار می شود آنها سربند،
پابند! و پلاکاردهای شان را کنار بگذارند تا به آنها اجازه ورود داده شود
مدتی می گذرد و کم کم بازی آغاز می شود اما هم چنان به آنها اجازه ورود نمی دهند
بچه ها تصمیم می گیرند پیش روی کنند، استراتژی آنها "فتح سنگر به سنگر" و "کلافه کردن" ماموران است
ماموران حراست کاملا کلافه و مستاصل شده اند
و بالاخره مجبور می شوند آنها را به استادیوم راه دهند
مامورهای یگان ویژه که فکر می کنند با یک گردان سرباز روبرو هستند از زنان می خواهند " به خط" شوند
و بالاخره مجبور می شوند آنها را به استادیوم راه دهند
به استادیوم صد هزار نفری آزادی که دیگر فقط مردانه نخواهد بود، خوش آمدید
|
